Willeke
Jeannet
Berthi
Sommeke
lapjesenzo
Elliesquiltplace
Josephine
Wietske Kluck
Dorine
CreatievelingElly
Anja
Ingrid/Supergoof
quiltendewilma
Pillowtree
Kralingswelt
Rini
Cuny
hannesquiltcorner
qjoke
KijkDaarIs
Vijtige handjes
Quiltdjoojs
Klaske
Ingesquiltverhalen
Elsbeth
'Quiltkwebbels'
Welkom op mijn web-log
Je kunt hier van alles en nog wat lezen en bekijken over quilts, naaien, borduren, machineborduren, tuinieren en dagelijkse dingen. Maar....waar het hart vol van is loopt mijn logje van over.....ik denk dat hier heel veel 'quiltkwebbels' te lezen zullen zijn.
Fijn als je zo nu en dan even langs komt en misschien laat je dan een berichtje achter, dat zou ik erg leuk vinden.
Groeten, Klazien
Vorig jaar hing in het FM een quilt met een zelf getekend blok. 'Mag ik 'm namaken?' werd mij gevraag. 'Mijn vriendin kan het blok wel voor me tekenen.' Natuurlijk mocht dat en ik vroeg een foto van het kant en klare product en na verloop van tijd kreeg ik die foto. Zaterdag zapte ik van web naar web en van link naar link en kwam opeens op een site die quilt tegen met de naam van die maakster en.....het patroon. Dat was géén goed gevoel of ben ik nu pietluttig. Quilten is delen maar je deelt toch niet iets van iemand anders of zie ik dat nu zo verkeerd. Ik ben erg benieuwd naar jullie mening.....groeten Klazien
Vanmorgen, op zoek naar een aardig randje vind ik nóg een ufo!
Toch ook nog maar een foto erbij met een klosje. De blokken van deze quilt zijn 1,5 cm
Hier het volgende afmaak project. Ook om deze quilt komt een rand met puntjes. Eigenlijk heb ik daar nu niet veel zin in maar ze zijn al gesneden en ik vind het wat zonde om ze dan niet te gebruiken. Vanmiddag ga ik iets gezelligs doen in het stadhuis, morgenvroeg ga ik met Klaasje naar medewerkersdag van het quiltergilde, vrijdag wassen,zuigen,soppen en zemen en een griepprik halen en dan zaterdag ga ik in de startblokken. (Ik denk dat ik dit in één week wel even voorelkaar krijg....)
Dat denk ik bij bijna alles, maar met dit ging die vlieger (weer) niet op. Al die puntjes wil ik graag netjes en praat me niet van de rand.......prchgrrrrtrrrprt.... Maar goed, ik ben er bijna. Dit weekend haal ik Fred en Annet van mijn blog en dan hou ik iedereen weer op de hoogte van mijn volgende afmaak project. Deze mandjes waren al zovaak langs gekomen, daar moest eerst iets mee gebeuren. In de vakantie heb ik ontzettend zitten prikken met iets...dat ik nog niet kan laten zien.......
Mijn naaimachine is nog niet terug, gelukkig heb ik een alternatief in de kast die ook héél goed recht wil stikken. Ik hou jullie weer op de hoogte. dagdoeidoeg!
We zijn weer thuis. Ik zet vandaag niet meer maar morgen of o
vermorgen nog wat vakantiekwebbels bij vakantie. Niks schokkends behalve misschien dat m'n Card Reader kapot ging en ik weinig zin had om in het warme lawaaierige internetcafeetje eerst te wachten op m'n beurt om dan tussen de vele klierige vliegen een stukje te typen waar geen foto's bij wilden. Op weg naar huis hadden we prachtig weer. Bij Lissabon naar 
rechts, naar de grens van 
Spanje en daar door het land van de grote stenen richting Valladolid. De volgende dag naar Saintes en de dag daarop naar Parijs. Toen was er pas kans om een franse quiltwinkel te bezoeken en dat deden we onderweg in het prachtige stadje Blois. Er was een cursistententoonstelling en ik trof het want het was de laatste dag. Heel veel (hand) borduurwerk in de quilts, heel mooi gemaakt. In Versaille nog even langs de monumentale bouwwerken en toen was het donker. De laatste dag langs Parijs, even winkeltjes kijken aan de voet van de Sacré Coeur. Er is één winkel met wat 
quiltstof, de rest is mooi omdat het 
zo bijzonder is. Zo heel erg anders dan anders. Dúúr, heel duur en ook spot goedkoop. Ik loop daar altijd ontzettend te genieten maar heb er niks gekocht, er liggen nog een paar mooie achterkanten in de kast. De snelweg maar weer op. (Zonder de wijze adviezen van Bram, de stem van TomTom zouden we nooit zo snel op de plaats van bestemming zijn en ook nooit zo snel die drukke stad 
weer uit) Deze keer in Belgie niet lángs Gent maar er dwars doorheen want de drukte op de weg is bij Antwerpen enorm en in de periode dat we daar in de file zouden staan konden we mooi eerst naar de quiltwinkel in deze stad. Bram vertelde ons weer hoe we moesten rijden en zonder enige 
stress kwamen we precies voor de deur. Lekker Nederlands praten, heerlijk! De winkel van Lieve was moo
i en overzichtelijk. Ik vond 10 fq voor m'n srapbak en ik had er moeiteloos nog 10 bij kunnen pakken, heerlijk, nóg een pakje moois mee naar huis. Het eerste wat ons thuis opviel was dat het buitenlicht stuk was. De volgende dag liep m'n strijkijzer het afweten en een dag later liep m'n naaimachine vast. We hebben buiten weer licht en na een technische blik van DS3 deed m'n Card Reader het weer. Mijn strijkijzer strijkt maar.....stinkt, ik zal een nieuwe moeten kopen. De naaimachien staat klaar om op reis te gaan naar de reperateur. Groeten allemaal, Het is heerlijk weer thuis te zijn. Ik ben gister al even bij iedereen langs geweest, nu ga ik een zak vol peertjes schillen.....
Die donderdag ( Santiago de Compastela )naar Povoa de Vazim en
vrijdags vinden we dichtbij Lissabon een Ibis in Setubal. Er is een terras bij het hotel en 's avonds zitten we daar en drinken een glaasje wijn voor het eten....bij het eten....en na het eten. Het zit er prettig, geen steekmuggen en geen plaagvliegen, helemaal super. De volgende dag blijken we allebei toch prikjes op de benen te hebben. DH alleen op zijn voeten, ik tot ver boven mijn knieen. Ik stelde mij voor dat muggen geen zin hadden in de harige mannen benen. 
Onderweg naar de quiltwinkel in Laranjeiro beginnen de bultjes dikke rode bult
en te worden die onvoorstelbaar jeuken. Mijn benen zien er niet uit. In het quiltwinkeltje is het erg gezellig. Een mevrouw uit Bazilie, twee uit Rusland. Met de Portugese dames en deze Nederlandse een mooi mensgelmoesje engels gesproken. Ik vond een paar prachtige lapjes en een schatje van een strijkijzer (tje). DH zat aan de overkant op een terras koffie te drinken. Mijn benen ( maar ook mijn armen) jeukten nog steeds en als ik niet links stond te krabben dan deed ik het wel rechts. Ons plan om Lissabon te bekijken en het diepzee aquarium was snel van de baan. Ik wilde dol graag terug naar het hotel, naar 
de mentholpoeder en de muggenzalf en een koude douche op m'n benen. Al die dingen hielpen maar even en 's nachts droomde ik dat er in die dikke
rode bulten allemaal mugge-eitjes zaten en dat de eerste babymugjes al in mijn bloed rondzwommen. Bij het ontbijt zagen we wat er echt aan de hand was. De avond dat wij op het terras hadden gezeten was er een mierenkolonie langs gekomen. De VIno Verde had ons bloed lekker zoet gemaakt ebn tobn...... Zondag naar ons vakantie adres in Acoteias (tussen Albufeira en Villa Moura) De volgende dag meteen naar de Farmacia. Een zalfje voor de jeuk en om infectie te voorkomen en een pilletje met antihystaminica om de overdreven reactie te beteugelen. Lang leve de medische wetenschap!...Na een keer smeren was de jeuk weg en van het pilletje sliep ik die nacht weer als een os.
Zie je op die ene foto dat doopsgezinde zieltje op
teenslippers tussen al het goud dat er blinkt? Ik moest denken aan ons (doopsgezinde) elfde gebod: Niet gillen, niet willen en niks verspillen. En daar sta je dan tussen het overdaad in het kwadraat. Mijn gedachten gingen bij het zien van al dat bladgoud naar de giftige kwik dampen en naar die arme mensen die er mee werkten 
en er ongetwijfeld doodziek van zijn geworden en er uiteindelijk aan stierven. Ik stond daar tussen al die mooie schilderingen en beelden te hopen dat er toen geen Paulus met een vragenlijstje bij de hemelpoort stond maar dat God in 
hoogst eigen persoon de deur voor hen wijd open heeft gezet. Naast ons in de kerk maar vooral 
op het plein heel veel wandelschoenen. DH met zijn blote voeten in sandalen en ik op die teenslippers vielen behoorlijk uit de toon. (Onze wandelschoenen lagen voor het grijpen in de auto, hadden 
we natuurlijk ook even aan kunnen doen)
Zondagmorgen gaan we dan. Mooi weer en rustig op de weg. Zonder file en ander noemenswaardig oponthoud rollen we langs Parijs en vinden in Rambbouillet onderdak. De volgende dag naar Bordeaux en de dag daarna de spaanse grens over. Raar, het regent altijd in die bocht als wij er langs komen. Deze keer gaan we langs de noordkust van Spanje en daar slapen we in Santillana del Mar, een mooi oud romeins stadje. Na een flinke wandeling en een warme hap zitten we 's avonds op het terras met een wijntje genoeglijk naar de lichtjes in het dal te kijken. De volgende morgen rij ik tegen een muurtje.....zacht tikje...maar wel een deuk..oei! Met die deuk opweg naar Viveiro en de dag erop richting Portugal.
Vorige week zaterdag was
ik in Nieuw Buinen. Een prachtige open dag die begon met een lezing van Collete Berends. Ik liep rond met een fototoestel zonder kaart en daar maak je echt geen foto's mee. Stom! Gelukkig waren er kaarten te koop van haar
fascinerend werk. Schilderijen van stof, fantastisch! Deze week ben ik aan het soppen, zemen, boenen, wassen en strijken geweest want morgen komt er weer familie in ons huis logeren en gaan wij richting Portugal. De tassen staan klaar en de lapjes voor m'n nieuwe werkje zijn gewassen, gestreken, gesneden en getekend. Als daarginder dat aardige behulpzame mannetje nog in het internetcafeetje zit dan schrijf ik wel eens een stukje over onze belevenissen.
En als ik dan eindelijk tijd genoeg heb voor die verhipte vitrage wordt het warm, héél erg warm. 
Ben ik hier.... nearly insane.... of is het een zonnesteek? Ik hoop dat het spul vanavond prachtig voor de ramen hangt, dan komt er nóg een foto.......komt ie niet dan wil ik het er nóóit meer over hebben.
Een dagje naar Marken met Josephine. Mooi weer en na een
klein uurtje rijden bestelden we koffie met appeltaart op een terras in Edam. Ik haalde mijn tas leeg en maakte daarmee de tafel vol met lapjes om Josephine m'n nieuwe plan (voor de vakantie)te laten zien. Mijn twijfels (en de lapjes) werden snel van tafel geveegd toen er koffie kwam. Josephine zei wat ik ook dacht, het was me duidelijk: dát doe ik! De 
koffie, maar ook het appelgebak was verrukkelijk en daarna gingen we richting 
Marken waar we eerst in een schattig winkeltje boordevol hebbedingetjes rondkeken. Toen naar de winkel van Visser met de lapjes en bandjes. Het was op dat moment nog lekker rustig en we kregen alle tijd om op ons gemak rond te kijken. Ik greep meteen naar al dat schattige rood. Een plan? nou nee, ze pasten niet bij het (rode)vakantieplan maar 
toch.......Josephine was verrukt van de bandjes die in Amerika niet te krijgen zijn 
(misschien wel bandjes, maar niet deze die zo specifiek zijn voor klederdrachten) Toen hadden we trek en schoven aan een tafel vlak bij de winkel waar we een lekker broodje aten. Op de terugweg besloten we langs Lieselotje te rijden maar zij was met vakantie en dus loerden we nieuwsgierig door alle ramen. We liepen door de gezellige winkelstraat van Hoorn terug naar de auto en reden weer het IJsselmeer over 
naar huis. Een prachtige dag. 
Zaterdag heb ik heel veel mandjes op de nieuwe manier opgespeld!....(topsport!) Zondagmorgen ging ik kijken en zag opeens alleen nog maar vierkanten.....heel raar....de mandjes waren weg!!! Binnen in die vierkanten zaten de hengseltjes, maar de mandjes waren opgegaan in een ander geheel! Het besluit was snel genomen....alles van de muur en weer opnieuw trapoptrapaf! Gelukkig was ik vanmorgen wel....(redelijk).....tevreden. Ik kan het niet laten steeds wéér iets te veranderen. Een nare gewoonte misschien speld ik er straks maar een laken voor want de komende weken zit er weer allemaal liefde in de lucht.
Al jaren geef ik mijn quilts de naam van een (volks) dans,of 'iets' met dans..!!! Bij deze moet ik nog maar even diep nadenken. Misschien iets anders zoals 'The Dutch Picknickparty' (al die lege mandjes verwijzen dan naar onze hollandse zuinigheid) Mmmm.....Picknickparty in het park....nee, te lang.....Ach ik heb nog tijd genoeg, er moet bij het inelkaar zetten nog heel wat genaaid...nog een rand....quilten..Ojéé ojéé
Wonend op kamers wilde ik toch graag een naaimachine bij de hand en vroeg mijn vader 
of ik de oude handnaaimachine mee mocht nemen. 'Die moet dan eerst maar even nagekeken' was zijn antwoord. Een week of missch ien een paar weken later was de naaimachine klaar om weer gebruikt te worden, ik kon 'm halen. In de gang stond een enorme doos en ik zag meteen de bekende houten kap. De doos werd in de auto gezet en later naar mijn kamer gebracht waar ik meteen onder in de kast een plekje voor vrij maakte. Die week, maar ook de week erna 
was er niks te naaien en toen werd ik gebeld. 'Doet de naaimachine het goed?' was de vraag. 'O jee, eh... ja...hoor.' was mijn antwoord. Het bleef even stil, toen zei mijn vader: 'Kijk, dát lieg je!' en verbrak de verbinding. Meteen nadat ik die dag thuis kwam de doos uit de kast, de houten bak eruit en toen.....zat er onder die houten bak een gloednieuwe lichtgewicht Elna naaimachine.( Daar is zelfs op marktplaats is er geen fotootje meer van te vinden.) Ik was er heel erg blij mee en heb er ongelooflijk veel op genaaid tot 1985, toen vloog de motor in brand en kwam de naaimachine die hiernaast op de foto staat. Op deze machine naaide ik mijn eerste quilts.
In de tuin is de Boerenjasmijn weer uitgebloeid. Ook de ramblers zijn weer groen. Op de kopfoto nu de appeltjes van de Groninger Kroon. Deze tak heeft het zwaar! (Dit Fotootje heb ik van internet gepikt, zo groot zijn ze nóg niet.)Ik proef de appeltaart al die ik ervan ga bakken.
Lekker veel mandjes gemaakt nu het deze week niet zo warm was op mijn naaiplek. Zopas deze nieuwen op een andere manier op de muur geprikt. Zo kan het ook maar of ik dat ga doen?....Ik heb nu 11 (dubbele) rijen van boven naar beneden en 16 (ook dubbel) van links naar rechts. Op de foto zie je wel dat het deelbaar door twee moet zijn en dan moet ik nóg eens 31 mandjes maken....."Met passen en meten gaat veel tijd verstreken!" werd mij vroeger gezegd, als ik bedacht dat iets op een andere manier misschien leuker zou zijn ( en uiteindelijk toch niet was) Ik wikkerdewikkerdewik weer eens en laat het maar hangen tot ik alle mandjes genaaid heb. Groeten Klazien
Kwam er vrijdagmiddag bezoe
k met het boek "Rond Afrika." Oei....zou ik dat dicht kunnen houden tot onze vakantie in september.... ? Er staat voorin iets leuks geschreven... kijk maar.... Een bladzij verder staat het voorwoord.... zóóó lief..... Ik lees gewoon toch alleen even het éérste hoofstuk.....
Tja, toen ging het natuurlijk helemaal mis want na het eerste hoofdstuk was ik mee opreis en wilde ik weten hoe het verder ging en verder ging en hoe het mis ging en weer goed kwam en.......toen was ik opeens op bladzijde 120 en wist ik dat er geen hengseltje meer uit mijn handen zou komen voor ik de laatste bladzijde gelezen had. 
Met het vorige boek van Marica "Van Vuur naar IJs." was dat ook zo, toen meende ik elke avond in bed één hoofdstuk te kunnen lezen. Dat was niet verstandig want ik kon het niet weg leggen en ging tot in de kleine uurtjes mee in dat fietsavontuur.
Natúúrlijk heb ik ook hengseltjes gemaakt. Na het besluit de zijkant een rand breder te maken en de onderkant een rand langer heb ik van al die hengseltjes die in het vorige bericht staan al 42 klaar. Nu moeten het nog mandjes worden en die wil ik voor september graag klaar. Dit jaar weer een nieuw werkje in de auto lijkt me zo leuk.
'Iets leuks' Staat er op het doosje.
Gistermiddag weer een heleboel lapjes en hengseltjes gesneden. Lekker buiten zitten, onder het zonnescherm, met een handwerkje is helemaal genieten in deze mooie warme dagen.
En ...(Ik kan het niet laten...)nog even een foto van een rambler die nu uitbundig staat te bloeien.
You don't get a great life if you make yourself small!
Woensdag gingen we naar Zutphen. Ik had op internet een tuintafeltje gekocht en gelukkig hoefden we er niet voor naar Maastricht. Natuurlijk moest ik toen ook even naar Petra Prins waar de blogger "Kijkdaaris" mij hielp. Leuk om een onbekende maar wel bekende van mijn favolijstje te ontmoeten. 
Daarna naar Kees en Beate in Nijmegen, waar we buiten heerlijk gegeten hebben. Eerst gaf Beate me een beeldje waarvan ze wist dat ik het zo schattig vond. Later zag ik op haar prikbord in de keuken de tekst van Mandela die hierboven staat. Op één of andere manier vind ik de combinatie prachtig. (Al slaat het nergens op!)
Het huis dat DS1 kocht was erg smerig, in ieder geval op de plekken waar ik met boender, tandenborstel en doeken flink tekeer mocht gaan. Zo nu en dan zat ik te kokken van alle haren, schilfers en vuil dat zwart zat vastgekoekt in hoeken, randen, gaten en richeltjes. Behang afstomen deden DH en ik samen en dat ging snel. DS1 schuurde, verfde, sausde, verfde weer en lakte, DS2 demonteerde en monteerde, DS3 blijkt een onondekt behangerstalent te bezitten en
DD kroop met sopdoeken door alle keukenkastjes en DDL was in het oude huis druk met sorteren, weggooien en inpakken. Zaterdag (een bloedhete dag) zijn ze verhuisd. Vele handen maken licht werk, broers en vrienden waren er allemaal en dat maakte het natuurlijk erg gezellig. Ik mag me nog even vermaken met een stapel vitrages....moeilijk, want ze moeten langer en hoe ik dat moet doen weet ik nog niet precies.
De kleind
ochter ging vrijdag met mij mee naar Sneek. Het schatje was zaterdagmorgen 
om zes uur wakker. Eerlijk waar, ik ben zo vroeg niet op mijn best en met mijn ogen nog in de slaapstand stapte ik de logeerkamer in, daar stond ze in haar slaapzakje stralend te lachen. Even in de box vond ze prima, even praten met de beer en de poes, bladeren en voorlezen (zo klonk het) uit het knisperboekje, een broodje met jam, een fles, in bad, uit bad, kruipen door de kamer en alles vinden waarvan ik
hoopte dat ze het niet zou vinden...Naar buiten in het gras, een onondekte wereld waar eerst even aan gewend moest worden. Al snel vond ze met haar piepvingertjes 'dingetjes', boomblaadjes, rozenblaadjes, grasjes, beestjes en kleikorreltjes in de bloempotten. Alles ging meteen opweg naar haar mond...en dan s
toof ik van mijn stoel om dat spul tussen die messcherpe tand
jes vandaan te halen. Toen ik haar zondag thuis bracht, was haar kamertje klaar en het huis al gezellig ingericht. Ik had de volgende dag spierpijn en ik denk dat dit vooral van het fotograferen is gekomen. Op hurken, op de knieën, liggend, zittend, spelend, slapend.... maar vooral schattig, o zo schattig en lachend natuurlijk om opa's malle fratsen achter mij.
En dan ook nog even drie tuinfoto's, die tuin is zo mooi, zó mooi! De nieuwe kopfoto boven is de Boerenjasmijn en was op dat moment zwaar van de bloemen. Deze dubbele klaproos is toch een applausje waard...(Kijk, nu snap ik die naam klap roos ook!) Van de rose/rode roos weet ik de naam niet en de foto daaronder is van de eerste bloeiende zonnehoedjes.
De kleurverdeling is nog niet goed. Er komen wat bruine vlekken in omdat er teveel donkere achtergronden bijelkaar zitten. Nog 10 randen te gaan!!! Of misschien wel meer, maar dat zien we dan wel weer. Deze week Wimbledon....mooi, kunnen er weer wat hengseltjes gemaakt.
Vorige week verloor Dinara Safina het Ordina Open.... Ik volgde dit niet helemaal, was duidelijk met andere dingen bezig. Op een gegeven ogenblik liep ik de kamer uit en hoorde de verslaggever iets zeggen over die nare Safina.......???? Dat kán toch niet, dacht ik....Even later hoor ik weer...Die nare Safina.. Ik liep verontwaardigd naar de tv en dacht... wat heeft dit meisje misdaan om zó genoemd te worden...Tja, en toen hoorde ik het nog eens en begreep m'n vergissing. Maar als ik nu haar naam hoor klinkt het in mijn hoofd nog steeds wat het niet moet zijn.
Het vernieuwde prikbord. Ik log in, tik mijn naam en wachtwoord in en krijg een foutmelding. ok.....probeer een wachtwoord uit de vorige eeuw...foutmelding...probeer m'n andere e-mailadres, ....foutmelding....naam onbekend!....na enige minuten verontwaardiging besluit ik om me opnieuw te registreren.......kan niet want de naam is al bekend......De vraagtekens buitelen hier over mijn tafel......of ik een andere naam wil gebruiken.....NEE.... Ik wil geen andere naam gebruiken, ik heet zoals ik heet...gevolg...ik kan niet meer prikborden want ik kan niet inloggen want ze kennen me niet...en me niet opnieuw registreren want dan kennen ze me wel????.....tzalwelaanmijliggen...ik voel me soms zo'n computeronbenul!
Deze quilt hangt hier bijna drie jaar boven de bank. Duidelijk geinspireerd door Nancy Crow. Nergens op mijn weblog staat hier een foto van, raar eigenlijk want dit uitstapje naar iets moderners vind ik nog steeds mooi. Bij quilts (rechts) staat hoe ik dit gemaakt heb.
Deze foto was er vorige week tussenuit gefloept en het is nog wel de mooiste. In onze oude tuin groeide de roos Paul's Himalayan Musk tot in het topje van een hoge boom. Vanzelfsprekend dat ik deze roos ook in mijn nieuwe tuin wilde en toen het hok er neergezet werd moest daar dan ook meteen een draadstaalmat op voor deze enthousiaste klimmer. De bloeitijd is niet lang maar...Paulus ruikt verrukkelijk en bloeit ook hier overdadig.
Hieronder nog een probeersel met meerdere tuinfoto's. Als ik dat niet oefen ben ik weer vergeten hoe het moet. Er is nog steeds op te zien dat er....luisjes op de rozenknopjes zitten.....werk aan de winkel!
Laatste reacties