Quiltkwebbels

'Quiltkwebbels'

Welkom op mijn web-log

Je kunt hier van alles en nog wat lezen en bekijken over quilts, naaien, borduren, machineborduren, tuinieren en dagelijkse dingen. Maar....waar het hart vol van is loopt mijn logje van over.....ik denk dat hier heel veel 'quiltkwebbels' te lezen zullen zijn.

Fijn als je zo nu en dan even langs komt en misschien laat je dan een berichtje achter, dat zou ik erg leuk vinden.

Groeten, Klazien

Gaast in Alaska

Ze gingen onderweg naar de Pool. Mijn zus met zoon Thijs, dochter Marica en de kleinkinderen Pieter en Arjen.  Marica loopt beroepsmatig, maar ook in haar vrije tijd altijd met een fototoestel en maakt prachtige plaatjes. hier kun je er nog meer bekijken                                                               

Opweg naar het wonder

Deze brokken zijn onderweg

Het zijn flinke brokken

Er is meer onderweg

Pieter en Arjen

En....aan de voet van de berg....kun je flink natte voeten krijgen.

van een stressbes met een blogdip en kopspeldenkunst

  Een rare gewoonte om de spelden die ik uit mijn onderhanden werk haal óp mijn borst te steken. Komt er iemand langs en die vraagt of het een speld is......Ha, maak ik zomaar, uit gemakzucht, een stukje kopspeldenkunst.

Die blogdip is de schuld van een uit de hand gelopen bezigheid die ik jullie niet kan laten zien. Ik vind het jammer maar de dag komt steeds dichterbij dat het wel mag.

De streepjes kocht ik gistermiddag bij Ikea Groningen. Nog nóóit zoveel drukte gezien. Er was alleen nog plaats voor auto's waar officieel geen auto's mogen komen. Binnenkort ga ik er mee aan de slag. Wat ik daarmee ga doen hou ik weer van dag tot dag bij, hééél erg spannend.

Dan nog twee foto's van de sneeuw. 16 december begon het, nu is het 24 januari. Twee dagen geleden schoof ik de sneeuwschuiver weer in het hok en vandaag moest ie er weer uit. Gelukkig was schoondochter Susan zo lief het pad sneeuwvrij te maken.                              

Kennen jullie dit (nog)?

Ik reed vandaag naar huis. De zon ging prachtig onder. De wereld om mij heen was zo schitterend en toen kropen opeens de woorden van dit gedicht weer in mijn hoofd. (Ik denk dat het zo was)

Winterstilte van Jaqueline van der Waals

De grond is wit, de nevel wit,
de wolken waar nog sneeuw in zit
zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
met witte rijp beijzeld.

De wind houdt zich behoedzaam stil,
dat niet het minste takgetril
't kristallen kunstwerk breke,
de klank zelfs van mijn schreden wil
zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit, de nevel wit,
wat zwijgend toverland is dit,
wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
dit grote stille wonder.

gelukkig Nieuwjaar

Klikklikklik...plop....klikklikklik....plop....zo werkte mijn internet verbinding. Na de   zoveelste keer uit het netwerk te zijn gekieperd had ik het wel gezien. In het weekend wist DS3 de boel met een paar klikjes hier en daar weer voor elkaar te krijgen en kon ik weer mail lezen en jullie logjes lezen. Allemaal natuurlijk een gezond, plezierig en kleurrijk nieuwjaar.
  In de maand december veel gebakken, gebraden, gekookt, geroerd, geklopt en er van genoten hoe van dat alles lekker werd gegeten. Ook veel geprikt in de quilt die ik nog niet op m'n log kan zetten en natuurlijk m'n best gedaan om mijn nieuwe naaimachine eigen te maken. Best lastig maar......ik krijg ook nog les en dan gaat het zeker lukken. Op 16 december begon het hier te sneeuwen en dat doet het nog bijna dagelijks. Rondom een prachtige wereld waarin door de kinderen en kleinkinderen veel plezier is gemaakt.De woensdag voor kerst stapte DH op een besneeuwde ijslaag en ging onderuit. Een zere arm  en een zeer schouder. 's nachts niet slapen van de pijn en de volgende morgen naar de huisarts en daarna naar het ziekenhuis om ook even in het schouder te kijken. Wat een dag...gelukkig was er niks kapot. Tot afgelopen maandag was ik particulier chauffeur. Vergaderen en bespreken doe je niet met je arm en dat wil zeggen dat ik bracht en haalde.....en bracht en haalde en....klopt! Heel gezellig natuurlijk maar ook wel prettig dat dit nu niet meer nodig is. Voor de versiering in deze lap tekst een handjevol decemberfoto's.  

Ooh...kom eens kijken.....

DH ging zaterdag mee mijn naaimachine halen. 'Kijk,' zei ik, toen we wachtend op hulp even door de winkel liepen, 'Kijk hier eens', en wees naar de Janome en de Saphira, 'deze naaimachines hebben veel meer ruimte tussen naald en motor, daar is goed op te quilten en met zo'n raamwerk uit Almere erbij zit er in mijn potje wel geld genoeg om dat zelf te betalen'. DH keek en keek alsof hij er alle verstand van had en vroeg: 'Welke van deze twee is nu dat laatste wereldwonder waar je het over had?' Ik trok 'm aan z'n arm mee naar de andere kant van de winkel waar dat wonder stond. 'Tjongejonge wat een groot geval,...is dit wel een naaimachine of zit er ergens een stuur of een roer in verstopt.....(stilte).....is dit nu wat je het liefst zou willen?' .......Ik knik alleen en kijk verlekkerd naar het apparaat dat voor me staat......'Nou ja......ach ja'....zei de schat....'k zal eens kijken of ik ook een potje heb......ach....doe die dan maar!'

Supersupersuper! En dan te bedenken dat ik deze week echt geen tijd heb om de instructies te lezen en dit moois uit te proberen.

met passen en meten......

Zo, twee van die lange randen zijn klaar. Op de ene kun je zien dat er aan de binnenkant één centimeter geel zit en sluitend aan de quilt anderhalve centimeter blauw. Aan de buitenkant zit één centimer rood en straks ongeveer 8 centimeter blauw. Er hebben ondertussen paarse, groene en lila randen naast gehangen, maar na veel kijken veranderen en weer kijken, heb ik besloten het zo te doen. Het was m'n bedoeling dit deze week voorelkaar te krijgen maar ja, met passen en meten gaat veel tijd verstreken. Ik moest deze week ook nog een praatje houden, een praatje maken en maandag een praatje doen. In mijn rapport van de 2e klas lagere school schrijft de juf dat ik een onverbeterlijke praatjesmaker ben. Die juf moest eens weten.

Tovercirkels

Ik zou willen dat ze konden toveren want dan toverde ik hier rap een rand omheen. Vorig jaar heel haastig gedeeltelijk inelkaar gezet en in die haast niet overal nette puntjes genaaid. Na wat gekreun toch maar uitgehaald en opnieuw genaaid en dat ging best goed. Het neemt alleen zoveel tijd. Nu de rand.....ja, puntje,puntje,puntje. Voor dat ik aan de mandjesquilt begon heb ik stof hiervoor achteruit gelegd. Gistermiddag heb ik ze allemaal gesneden en nu sta ik weer in de startblokken.

De race quilt!

Ja, ik ben echt besmet met het afmaakvirus.  Nr 3 , die bontgekleurde "quilt in wording", hangt al klaar om inelkaar gezet te worden. Eerst moet ik nodig de gelukkige huisvrouw uithangen en poets ik alles vrij van stof en draden, haal eindelijk het zomergoed uit mijn kast en hang de winterspullen er maar weer in. "Wat je twee jaar niet gedragen hebt, moet je wegdoen!" Haha, ikke iets wegdoen, zolang de ruimte het toelaat gaan de kleren uit dat stadium eerst nog (soms voor járen) in een doos. Er staan op het zoldertje waar ik mijn k...niet kan keren nogal wat van die dozen, dus moet wat eigenlijk wel weg kan niet in een nieuwe doos, maar moeten er eerst maar eens wat dozen leeg. Zo...een enorme bende makend....kwam ik deze behoorlijk bejaarde "quilt in wording" tegen .....De race quilt! De naam zegt het al, deze moest snel, deze moest éven! ...

Mijn man gaat een week het land uit en in die week zal ik even......deze quilt inelkaar naaien. De tekening staat al op blokken dunne katoen en de stof is in banen gesneden. Maandagmorgen om negen uur, DH is uitgezwaaid en ik heb het rijk alleen. Radio aan, naaimachine op de tafel en de juiste kleur op meerdere spoeltjes, ik sta bij wijze van spreken in de startblokken. Telefoon!....Ha DD....ja, Pa is weg,....Nee, ik vermaak me best....Nou eh...eigenlijk heb ik het druk.....Ja...komt wel goed hoor... Neeee....Jaaaa...dan kom ik natuurlijk...Ja, beloofd...doei! Pfff, achter de naaimachine, het eerste haardvuur op de juiste plek.....ik leg het eerste blokje er bovenop en.....de naaimachine doet niks! De lampjes doen het wel, ik hoor ook de motor maar de naald doet niks!....Snoer van het pedaal zit goed in de machine, ik snap het niet.....Kalm, zeg ik tegen mezelf en...koffie! Ik loop naar de keuken, pak een filter en de koffiebus. Léég...dat tref ík nou altijd! Gelukkig staat er boven in de kast, op een plank waar ik zonder trap niet bij kan, een  reserve pak. De trap. O jee, de trap staat op boven...hé bah....Ik pak daarom een krukje en stap er op, ik grijp achter in de kast en voel hoe het krukje onder mijn voeten kantelt.....minder dan een seconde later lig ik mét een pak DE in mijn hand op de vloer. Ik kwam eerst op mijn billen terecht en toen op mijn achterhoofd. Wonderlijk....zo'n smak en niks doet echt zeer, mijn hoofd niet, maar ook mijn billen niet. Koffie!...Als het water in de filter loopt ga ik naar de gang en zie daar de krant en de post liggen. Eerst even door de post, allemaal reclametroep. Ik loop ermee naar de garage, want daar staat de papierdoos. Een erg volle doos, er ligt meer bovenop dan erin. Ik probeer er een nette stapel van te maken en zie dan dat de kranten van de afgelopen week er ook allemaal bij liggen. O jee.....in de krant van dinsdag stond een artikel dat ik een vriendin zou sturen. Ik zoek en vind de krant....loop naar de keukenla om de papierschaar en zie dat er geen koffie in de pot zit terwijl het lichtje wel brandt. Geen water?...Wel water..vergeten de filter open te zetten. Dat doe ik dan alsnog en loop weer naar de garage om dat artikel ui de krant te knippen. Nu meteen in een envelop en dan koffie.  Wáár vind ik een envelop, niet op de plaats waar de lege enveloppen behoren te liggen.....maar....boven op mijn kamertje staat een doosje met leuke kaarten, leuke kaarten met enveloppen. Ik kom weer beneden met een knalrood, super chique Hallmark geval en duw daar het stukje krant in...nu het adressenboekje.....geen adressenboekje...even de computer aan.....www.de telefoongids.nl......ongeveer 1000 de Vriesen in Leeuwarden, dat schiet niet op. In mijn agenda staat het adres ook...agenda zit in mijn tas...Gé-lukkig, er ligt warempel nog een postzegel in het postzegelbakje. De brief is klaar en dan is er koffie....Getsie, koffie met prut. Kalm...zeg ik tegen mezelf, nieuwe koffie. Water in de bak, filter open, ik zie een straaltje koffie in de pot lopen en dan gaat de telefoon. Dag Helga...wat leuk...ja, hij is weg....nee ik verveel me niet...ik ga de hele week naaien....hoe'st mogelijk....geen idee zou'k ook doen.....túúúrlijk.....ja hoor...geeft niks....doen we.....ja zeker.....leuk....erg leuk...ja doei...jaja...doei! Koffie, het is verdorie bijna oude koffie en dat komt omdat mijn telefoon nog aan een draadje zit, had ik er mee rond kunnen lopen dan had ik vriendelijk luisterend een bakje kunnen inschenken en opdrinken. Zag ik in die stapel oud papier niet een folder van dergelijke telefoons? Even kijken, we zijn immers al zo lang van plan dit antieke exemplaar weg te doen. In de garage duik ik weer in de krantenbak en natuurlijk stort nu de stapel voor mijn voeten over de vloer. Kalm....geen paniek....gewoon terug in de doos, maar dan wat netter. Ik vind ook nog de folder met de telefoons, maar leg 'm naast me neer. Als alle kranten in de doos zitten is ook de folder weer weg, ook in de doos. Voorzichtig nog eens de stapel door en ja hoor....daar is tie weer! Nog een kop koffie...niet echt lekker meer maar goed.....even die folder bekijken, even die aardige gemakkelijke telefoon zoeken. Tjee.....wat duur...dat noemen ze een aanbieding.....Computer aan en even bij MM kijken (ik ben toch niet gek!) Ik druk op de knop en.....telefoon...Dag Wiets...ja natúúúrlijk...ja zeker....vanmorgenvroeg al...Nee, vervelen?....Ik heb het druk...ik heb een plan.....ja, in een week een top naaien...ja, vervelend weer....neee, buitenzitten zit er niet in....ja doe ik....doei! Ik loop naar de tafel waar de naaimachine staat en nog keurig op maat alle biezen klaar liggen. Er zouden nu al een paar blokken klaar moeten zijn, WAAROM doet dat ding niks. En dan....dan zie ik dat er aan de zijkant van de machine een lege spoel op de spoelhouder zit.....Spoel eraf en even later zit het eerste biesje aan het haardvuur. De morgen is voorbij en ik heb vijf centimeter genaaid.

puntjes en randjes

  Nooit geweten dat een top in een doos toch rafelt. Deze top is gemaakt van een snijtechniek. Naaien, snijden, naaien en weer snijden. Overal zit dan 6 mm naadtoeslag en die naadtoeslag rafelde. De rand zit er goed omheen, maar de puntjes die tegen de rand aan komen zijn nogal eens onthoofd. "So far so good!" Nu nummer drie aan de wand en.....afmaken!

geen goed gevoel

Vorig jaar hing in het FM een quilt met een zelf getekend blok. 'Mag ik 'm namaken?'  werd mij gevraagd. 'Mijn vriendin kan het blok wel voor me tekenen'.  Natuurlijk mocht dat en ik vroeg een foto van het kant en klare product en na verloop van tijd kreeg ik die foto. Zaterdag zapte ik van web naar web en van link naar link en kwam opeens op een  site die quilt tegen met de naam van die maakster en.....het patroon. Dat was géén goed gevoel of ben ik nu pietluttig. Quilten is delen, maar je deelt toch niet iets van iemand anders, of zie ik dat nu zo verkeerd. Ik ben erg benieuwd naar jullie mening.....groeten Klazien.

Ieniemienie

Vanmorgen,  op zoek naar een aardig randje, vind ik nóg een ufo!   Toch ook nog maar een foto erbij met een klosje. De blokken van deze quilt zijn 1,5 cm

volgende project

Hier het volgende afmaak project. Ook om deze quilt komt een rand met puntjes. Eigenlijk heb ik daar nu niet veel zin in, maar ze zijn al gesneden en ik vind het wat zonde om ze dan niet te gebruiken. Vanmiddag ga ik iets gezelligs doen in het stadhuis, morgenvroeg ga ik met Klaasje naar medewerkersdag van het Quiltersgilde, vrijdag wassen, zuigen, soppen en zemen en een griepprik halen en dan zaterdag ga ik in de startblokken. (Ik denk dat ik dit in één week wel even voorelkaar krijg....)

Dat doe ik éven!

Dat denk ik bij bijna alles, maar met dit ging die vlieger (weer) niet op. Al die puntjes wil ik graag netjes en praat me niet van de rand.......prchgrrrrtrrrprt.... Maar goed, ik ben er bijna. Dit weekend haal ik Fred en Annet van mijn blog en dan hou ik iedereen weer op de hoogte van mijn volgende afmaak project. Deze mandjes waren al zo vaak langs gekomen, daar moest eerst iets mee gebeuren. In de vakantie heb ik ontzettend zitten prikken met iets...dat ik nog niet kan laten zien.......

Mijn naaimachine is nog niet terug, gelukkig heb ik een alternatief in de kast die ook héél goed recht wil stikken. Ik hou jullie weer op de hoogte. dagdoeidoeg!

thuis

We zijn weer thuis. Ik zet vandaag niet meer, maar morgen  of overmorgen nog wat vakantiekwebbels bij vakantie. Niks schokkends, behalve misschien dat m'n Card Reader kapot ging en ik weinig zin had om in het warme lawaaierige internetcafeetje eerst te wachten op m'n beurt om dan tussen de vele klierige vliegen  een stukje te typen waar geen foto's bij wilden. Op weg naar huis hadden we prachtig weer. Bij Lissabon naar rechts, naar de grens van Spanje en daar door het land van de grote stenen richting Valladolid. De volgende dag naar Saintes en de dag daarop naar Parijs. Toen was er pas kans om een Franse quiltwinkel te   bezoeken en dat deden we onderweg in het prachtige stadje Blois. Er was een cursistententoonstelling en ik trof het, want het was de laatste dag. Heel veel (hand) borduurwerk in de quilts, heel mooi gemaakt. In Versailles nog even langs de monumentale bouwwerken en toen was het donker. De laatste dag langs Parijs, even winkeltjes kijken aan de voet van de Sacré Coeur.  Er is één winkel met wat quiltstof, de rest is mooi omdat het zo bijzonder is. Zo heel erg anders dan anders. Dúúr, heel duur en ook spot goedkoop. Ik loop daar altijd ontzettend te genieten maar heb er niks gekocht, er liggen nog een paar mooie achterkanten in de kast. De snelweg maar weer op. (Zonder de wijze adviezen van Bram, de stem van TomTom, zouden we nooit zo snel op de plaats van bestemming zijn en ook nooit zo snel die drukke stad weer uit). Deze keer in Belgie niet lángs Gent maar er dwars doorheen, want de drukte op de weg is bij Antwerpen enorm en  in de periode dat we daar in de file zouden staan konden we mooi eerst naar de quiltwinkel in deze stad. Bram vertelde ons weer hoe we moesten rijden en zonder enige stress kwamen we precies voor de  deur. Lekker Nederlands praten, heerlijk! De winkel van Lieve was mooi en overzichtelijk. Ik vond 10 fq voor m'n srapbak en ik had er moeiteloos nog 10 bij kunnen pakken, heerlijk, nóg een pakje moois mee naar huis. Het eerste wat ons thuis opviel was dat het buitenlicht stuk was. De volgende dag liet m'n strijkijzer het afweten en een dag later liep m'n naaimachine vast. We hebben buiten weer licht en na een technische blik van DS3 deed m'n Card Reader het weer. Mijn strijkijzer strijkt maar.....stinkt, ik zal een nieuwe moeten kopen. De naaimachine staat klaar om op reis te gaan naar de reparateur. Groeten allemaal, het is heerlijk weer thuis te zijn. Ik ben gister al even bij iedereen langs geweest, nu ga ik een zak vol peertjes schillen.....

Zoet bloed

Die donderdag ( Santiago de Compastela )naar Povoa de Vazim en vrijdags vinden we dichtbij Lissabon een Ibis in Setubal. Er is een terras bij het hotel en 's avonds zitten we daar en drinken een glaasje wijn voor het eten....bij het eten....en na het eten. Het zit er prettig, geen steekmuggen en geen plaagvliegen, helemaal super. De volgende dag blijken we allebei toch prikjes op de benen te hebben. DH alleen op zijn voeten, ik tot ver boven mijn knieen. Ik stelde mij voor dat muggen geen zin hadden in de harige mannen benen.  Onderweg naar de quiltwinkel in Laranjeiro beginnen de bultjes dikke rode bulten te worden die onvoorstelbaar jeuken. Mijn benen zien er niet uit. In het quiltwinkeltje is het erg gezellig. Een mevrouw uit Bazilie, twee uit Rusland. Met de Portugese dames en deze Nederlandse een mooi mensgelmoesje engels gesproken. Ik vond een paar prachtige lapjes en een schatje van een strijkijzer (tje). DH zat aan de overkant op een terras koffie te drinken. Mijn benen ( maar ook mijn armen) jeukten nog steeds en als ik niet links stond te krabben dan deed ik het  wel rechts. Ons plan om Lissabon te bekijken en het diepzee aquarium was snel van de baan. Ik wilde dol graag terug naar het hotel, naar   de mentholpoeder en de muggenzalf en een koude douche op m'n benen. Al die dingen hielpen maar even en 's nachts droomde ik dat er in die dikke rode bulten allemaal mugge-eitjes zaten en dat de eerste babymugjes al in mijn bloed rondzwommen. Bij het ontbijt zagen we wat er echt aan de hand was. De avond dat wij op het terras hadden gezeten was er een mierenkolonie langs gekomen. De VIno Verde had ons bloed lekker zoet gemaakt ebn tobn...... Zondag naar ons vakantie adres in Acoteias (tussen Albufeira en Villa Moura) De volgende dag meteen naar de Farmacia. Een zalfje voor de jeuk en om infectie te voorkomen en een pilletje met antihystaminica om de overdreven reactie te beteugelen. Lang leve de medische wetenschap!...Na een keer smeren was de jeuk weg en van het pilletje sliep ik die nacht weer als een os.

Santiago de Compastela

Zie je op die ene foto dat doopsgezinde zieltje op  teenslippers tussen al het goud dat er blinkt? Ik moest denken aan ons (doopsgezinde) elfde gebod: Niet gillen, niet willen en niks verspillen. En daar sta je dan tussen het overdaad in het kwadraat. Mijn gedachten gingen bij het zien van al dat bladgoud naar de giftige kwik dampen en naar die arme mensen die er mee werkten en er ongetwijfeld doodziek van zijn geworden en er uiteindelijk aan  stierven. Ik stond daar tussen al die mooie schilderingen en beelden te hopen dat er toen geen Paulus met een vragenlijstje bij de hemelpoort stond maar dat God in hoogst eigen persoon de deur voor hen wijd open heeft gezet. Naast ons in de kerk maar vooral op het plein heel veel  wandelschoenen. DH met zijn blote voeten in sandalen en ik op die teenslippers vielen behoorlijk uit de toon. (Onze wandelschoenen lagen voor het  grijpen in de auto, hadden we natuurlijk ook even aan kunnen  doen)

De reis

Zondagmorgen gaan we dan. Mooi weer en rustig op de weg. Zonder file en ander noemenswaardig oponthoud rollen we langs Parijs en vinden in Rambbouillet onderdak. De volgende dag naar Bordeaux en de dag daarna de spaanse grens over. Raar, het regent altijd in die bocht als wij er langs komen. Deze keer gaan we langs de noordkust van Spanje en daar slapen we in Santillana del Mar, een mooi oud romeins stadje. Na een flinke wandeling en een warme hap zitten we 's avonds op het terras met een wijntje genoeglijk naar de lichtjes in het dal te kijken.  De volgende morgen rij ik tegen een muurtje.....zacht tikje...maar wel een deuk..oei! Met die deuk opweg naar Viveiro en de dag erop richting Portugal.

nog één nachtje slapen

Vorige week zaterdag was ik in Nieuw Buinen. Een prachtige open dag die begon met een lezing van Collete Berends. Ik liep rond met een fototoestel zonder kaart en daar maak je echt geen foto's mee. Stom! Gelukkig waren er kaarten te koop van haar fascinerend werk.  Schilderijen van stof, fantastisch! Deze week ben ik aan het soppen, zemen, boenen, wassen en strijken geweest want morgen komt er weer familie in ons huis logeren en gaan wij richting Portugal. De tassen staan klaar en de lapjes voor m'n nieuwe werkje zijn gewassen, gestreken, gesneden en getekend. Als daarginder dat aardige behulpzame mannetje nog in het internetcafeetje zit dan schrijf ik wel eens een stukje over onze belevenissen.

Nearly Insane

En als ik dan eindelijk tijd genoeg heb voor die verhipte vitrage wordt het warm, héél erg warm. Ben ik hier.... nearly insane.... of is het een zonnesteek? Ik hoop dat het spul vanavond prachtig voor de ramen hangt, dan komt er nóg een foto.......komt ie niet dan wil ik het er nóóit meer over hebben.

Marken

Een dagje naar Marken met Josephine. Mooi weer en na een klein uurtje  rijden bestelden we koffie met appeltaart  op een terras in Edam. Ik haalde mijn tas leeg en maakte daarmee de tafel vol met lapjes om Josephine m'n nieuwe plan (voor de vakantie)te laten zien. Mijn twijfels (en de lapjes) werden snel van tafel geveegd toen er koffie kwam. Josephine zei wat ik ook dacht, het was me duidelijk: dát doe ik! De koffie, maar ook het appelgebak was verrukkelijk en daarna  gingen we richting Marken waar we eerst in een schattig winkeltje boordevol hebbedingetjes rondkeken. Toen naar de winkel van Visser met de lapjes en bandjes. Het was op dat  moment nog lekker rustig en we kregen alle tijd om op ons gemak rond te kijken. Ik greep meteen naar al dat schattige rood. Een plan? nou nee, ze pasten niet bij het (rode)vakantieplan maar toch.......Josephine was verrukt van de bandjes die in Amerika niet te krijgen zijn (misschien wel  bandjes, maar niet deze die zo specifiek zijn voor klederdrachten) Toen hadden we trek en schoven aan  een tafel vlak bij de winkel waar we een lekker broodje aten. Op de terugweg besloten we langs Lieselotje te rijden maar zij was met vakantie en dus loerden we nieuwsgierig door alle ramen. We liepen door de gezellige winkelstraat van Hoorn terug naar de auto en reden weer het IJsselmeer over naar huis. Een prachtige dag.